جز مرگ پشت مرگ خبرهای تازه نیست.

محبوب من،

چقدر جهان بی‌وجود بود.

ما همچنان به سایه‌ای از عشق دلخوشیم.

عشقی که زخم و زندگی‌ش تار و پود بود.

پلکی زدیم و وقت خداحافظی رسید.

ساعت برای با تو نشستن حسود بود ...

+ نوشته شده در یکشنبه ۱۵ مهر ۱۴۰۳ساعت 11:4 توسط . |