نرگس زیبای من،

به تو نگاه میکنم و عمیق‌ترین آدم زندگی‌م را می‌بینم.

به تو نگاه میکنم و گویی که نور به قلبم می‌تابد.

به تو نگاه میکنم و فراموش میکنم دنیا چه جای پر رنجی‌ست.

تو با تمام زخم‌هایی که ناخواسته به عنوان والد به من زدی عزیزترین و مهم‌ترین دارایی‌ام هستی که من از همه‌ی دنیا دارم.

از اینکه تمام تلاشت را میکنی که مادر بهتری برایم باشی.

که کمتر زخم بزنی.

که پر پروازم باشی.

که بشنوی صدای قلبم را.

رنجم را.

نمیدانی چه‌قدر از تو ممنونم.

+ نوشته شده در چهارشنبه ۷ شهریور ۱۴۰۳ساعت 20:16 توسط . |