برای انسانی که دیگر خانه‌ای ندارد تا در آن زندگی کند
نوشتن تبدیل به مکانی برای زندگی می‌شود.
( تئودور آدورنو- اخلاق کوچک)
----------------------------------

هیچ اتفاقی
قرار نیست بیافتد
اما آدمی‌ست دیگر
همیشه
منتظر می‌ماند.

«اورهان ولی»
صفحه نخست
پروفایل مدیر وبلاگ
پست الکترونیک
آرشیو وبلاگ
عناوین مطالب وبلاگ

نوشته های پیشین
دی ۱۴۰۴
آذر ۱۴۰۴
مهر ۱۴۰۴
شهریور ۱۴۰۴
مرداد ۱۴۰۴
تیر ۱۴۰۴
خرداد ۱۴۰۴
اردیبهشت ۱۴۰۴
فروردین ۱۴۰۴
اسفند ۱۴۰۳
بهمن ۱۴۰۳
دی ۱۴۰۳
آذر ۱۴۰۳
آبان ۱۴۰۳
مهر ۱۴۰۳
شهریور ۱۴۰۳
مرداد ۱۴۰۳
تیر ۱۴۰۳
خرداد ۱۴۰۳
اردیبهشت ۱۴۰۳
فروردین ۱۴۰۳
اسفند ۱۴۰۲
بهمن ۱۴۰۲
دی ۱۴۰۲
آذر ۱۴۰۲
آبان ۱۴۰۲
مهر ۱۴۰۲
شهریور ۱۴۰۲
مرداد ۱۴۰۲
تیر ۱۴۰۲
خرداد ۱۴۰۲
فروردین ۱۴۰۲
بهمن ۱۴۰۱
دی ۱۴۰۱
آذر ۱۴۰۱
آبان ۱۴۰۱
آرشيو
پیوندها
پدرام رضایی زاده(مرگ بازی)
Infection
رضا کاظمی (کابوس های فرامدرن)
سید رضا شکراللهی(خوابگرد)
مسعود مشهدی(تلخ نوشته ها)
شهاب (گفتگوهاي من با خودم)
افاضات
مصطفی (عندلیبان)
فرشته(خلسه بر ویرانه هــــــــــا)
خنده ي صورتي
نيك گفتار
ویولت (من و ام اس)
مامهر
!...!
اهل دل(سيد مجيب)
My Immortal
حسین (میعاد در لجن)
دکتر مجید میرزا وزیری
saluus...negar
زندگانی من در گذر زمان
مهلا
دلنوشته های لعنتی...امین!
همفکری برای مشکلات
دست نوشته های سورملینا زند
این جا مدرسه نیست
بچه های 88 ای
مانی فرنود
شکیبا
سمفونی مرگ
تلخترین یادهای یک روسپی
حرف هایی برای نگفتن
Newzealand
خرید بلیط

  RSS  

۳۳ سالگی.

گفت آرزو کن!

چشام و بستم.

یک آرزو بیشتر نداشتم آن لحظه ...

و شمع ۳۳ سالگی ام را فوت کردم :)

+ نوشته شده در سه شنبه ۷ شهریور ۱۴۰۲ساعت 23:41 توسط . |