از كنار ـ بانك رد مي شوم

مكث مي كنم

نگاهم به صندلي مي افتد كه دو ماه ـ‌ پيش آن جا نشسته بودم

او هم نشسته بود

پوتين هاي ـ خردلي اش را پوشيده بود

هيچ وقت ـ خدا بندهايش را نمي بست

مثل ـ هميشه پايش را تكان مي داد

مي گفت سندرم است..از دو سالگي با اوست

همان جا بود كه شرط بستيم

شرط بستيم كه اگر كمك كنم سندرمش را از بين ببرد ،‌ هر چه خواستم دو دستي تقديمم كند

او نخواست

ولـــــــــــي    من خواستم

خواستم كه به خودم كمك كنم

خواستم كه اين تجربه ي دو ماهه ، دو سال مرا به جلو بيندازد

خواستم كه باشم

خواستم كه اگر نشد دو نفري اين جاده را به انتها برسانيم ، خودم يك تنه تا نيمه ي راه بروم

كه روزي به خودم نگويم چرا رفيق ـ نيمه راه ـ خودت بودي؟
خواستم به اين راحتي فراموش نكنم

به اين راحتي نگذرم

در حالي كه اووووووو گذشت

چون نمي خواست

من ماندم          من مثل ـ يك مرد در جاده ماندم            تنها،ولي باز ماندم

او رفـت       

او توانايي ـ تحمل ـ اين راه ـ پر پيچ و خم را نداشت

ضعيف تر  از آني بود كه فكرش را مي كردم

هـ مــــــــــــ ـان  بـ هـ تـ ر  كه  رفت

و حال من ديگر در اين جاده نمي مانم

آن چيزي كه بايد مي فهميدم ، فهميدم

./من سهم ـ خود را با آغوش ـ‌ باز گرفتم

*ـ‌ مي گويم جايي براي ـ نفــــــــــــــس كــــــــــــشـيدن سراغ نداري؟

مي گويد: اگر يافتي ، من را هم بي خبر مگذار

مي گويم جايي براي ـ فرياد چه؟

مي گويد:مي خواهي چه كار؟؟فرياد بزني؟؟كه چه شود؟

راست مي گفت مني كه جرات فرياد زدن ندارم ، همان بهتر كه سكوت كنم

*ـ‌ اگر مي خواهي از خودت دفــــــــــــــــاع كني ، الان وقتش است

به هم بگرد

چي شد كه همه چي يهو به هم ريخت؟؟
هــــــــــزار تا علامت ـ‌ سوال تو ذهنت و تو نمي دوني چه جوابي بهشون بدي

روز و شبت مي شه كنار ـ‌ هم گذاشتن ـ‌ تيكه هاي ـ پازل

تيكه هاي ـ‌ پازلي كه قرار بود يه روز كامل بشن

امــــــــــــــــــــا ناقص موند

اي كاش ناقص مي موند

بدبختي اين جاست كه پازل ـ ناقص هم كامل نمي شه

من از اون اول بدون ـ‌ اين كه متوجه بشم تيكه هاي پازل و اشتباه درست كردم

* ـ گاهی از چاله در آمدن و به چاه افتادن خیلی بهتر  از ماندن در چاله است

بدم نمي آيد از چاله در بيايم و به چاه ،نه! به دره بيفتم

* ـ می گوید عینک دودي ات را بردار ،‌ مي خواهم چشمانت را ببينم

خوب شد عينك دودي ات را گم كردم

آن وقت همه چشمانت را مي بينند

لازم نيست آنها را پنهان كنـــــــــــــــــــي

*ـ مـــــــــــــــن هيچ نمي دانم ، برايت آشنا نيست؟؟؟

*ـ از او مي خواهم كه خـــــفه شود..به خرجش نرفت ، داد زدم..باز هم به خرجش نرفت
كاري را كردم كه نبايد مي كردم

تنبيه مشكل را حل كرد...

در حال ـ‌ حاضر يه عده جان بر كف از جمله مامان ،‌ فرزانه ،‌ فرشته و... بالاي سر ـ من با بيل و كلنگ وايستادن تــــــــــــــــا زندگيو به من ،شايدم منو به زندگي برگردونن

خوب سخت بود ، خيلي هم سخت بود

حتي به مخيلاتم هم خطور نمي كرد كه بتونم بجنگم ، شايدم نجنگم و كنار بيام

راستش من اصلا آمادگي ـ به زمين گذاشتن ـ اين بار و نداشتم

بـــــــــــــــــا اين كه مي دونستم بالاخره بايد بزارمش ولي نه به اين زودي

آخه يكي نيست به من بگه الاغ ،‌ تو كه ميدونستي نمي توني از پسش بر بياي چرا برداشتيش؟؟؟؟

تجربه بود..يه نجربه ي تلخ و جبران ناپذير

من بخشي از آيندمو به فــ ا ك دادم( خودتم خوب مي دوني كه از دست دادم . پس براي ـ من فلسفه نچين كه آي نه كه از دست ندادي  ،‌ بلكه به دست هم آوردي

ولي مهم نيست

من همينم

آخرشم آدم نمي شم..بازم مي رم سمت ـ‌ اين تجربيات ـ‌ تلخ

بخشي از زندگي ـ من شده خاطره...خاطراتي كه به گفته ي روانشناسان و روانپزشكان ـ در حال ـ‌ تحصيل در رشته ي اقتصاد و حقوق بايد به تلخي تبديل بشه

اومدم بگم ،‌ با تمام ـ‌ اين دردها و باز هم به نظر ـ‌ همون فلاسفه و رونشناسان ِ‌ در حال ـ‌ ... اين دردها ، درد ـ‌ بي دردي است..كه از نظرـ‌ من از هر دردي ، دردناكتر ـ

....تونستم بخشي از خودمو نجات بدم و باز هم با كمك ـ‌ همين جان به كف هـــــــــــا كه از هر روانپزشك و كوفت و زهر ـ مار بهترن

تونستم رها كنم و جا داره اين جا خوشحال باشم از اين كه بالاخره اين كتابها يه جايي به دردم خورد

و تشكر كنم از كسي كه كتاب ـ‌ جنگجوي ـ‌ صلحجو رو به من هديه كرد

هديه اي كه هيچ وقت نه تنها فراموش بلكه خاموش هم نمي شه

.با اين كه بخشي از زندگيم رفت ولي اميدوارم با اين رفتن ، زودتر يه اون چيزي كه مي خوام برسم

/.پــــــــــــــــايان

اگه فک کردی با این کارا فراموش می شی ،‌ سخت در اشتباهي

...يه راه ـ‌ ديگه رو انتخاب كن

از من قول می خواهد

می گوید همین یک بار را به حرفهایم گوش بده

...اگر پشیمانی در کار بود

همه چيز را به دست ـ‌ فراموشي بسپار

همه ي ـ اين گذشته ي نه چندان دور را

اين قدر فـــــــــــكر نكن به     اتفاقات

ازم خواست ديگه مثل ـ‌ اين بزدلا نرم سمت ـ‌ سيگــــــــــار 

                                                                   سيگاري كه اين روها همدم ـ‌ تنـــــــــــــــهاييم بود

سر ـ‌ هيچ و پوچ خودت را از بين مي بري

ـ‌ هدفم همين است

بايد ـ‌ بايد رنج بكشــــــــــــــــم                تـــــــــــــــــــا كمي به آدميت نزديك شوم

.تا يادم بماند خريت كردم ، كه خواستم متفاوت باشم

.كه خواستم اين دفعه با دفعات ـ قبل متفاوت باشد

قــــــــــــــول مي دهم كه سعي كنم همه چيز را خاموش كنم ولي فراموشي؟؟گمان نمي كنم به اين  راحتي ها خلاصي داشته باشد

.من قبول كرده ام كه زندگي بدون ـ‌ درد بي معناست...شايد هم بي ارزش لغت ـ‌ بهتري باشد

!در هر حال كمي نياز هست كه زمان خودش بعضي مسائل را حل كند

!و من فقط بايد صــــــــــــــبور باشم ،‌ همــــــــــــــــين

من اين بازي و تا آخرش مي رم

حتي اگه آيندم به خطر بيفته

حتي اگه چند سال ـ‌ ديگه تف كنم تو صورت ـ‌ خودمو بگم خـــــــاك بر سرت ،‌ سر ـ‌ هيچ و پوچ ريـــــ دي

!!!تو اين زندگي ـ‌ تخميت

بـــــــــــــــــــــه درك

مهم نيست آخر ـ ‌آخرش چي مي شه 

مهم اينه كه من پيش ـ‌ خودم آرومم

   ـ مامان داره كم كم نگران مي شه...مي خواد به روز بفرستتم دانشگاه:دي*

اونم چي؟؟؟

خبـــــــــــــــــرنگاري

 ـ تو رو خدا بيا يه سر به اين روانپزشكا بزنيم*

ـ مگه من ديوانم

...ـ اذيت نكن

ـ‌مامان ـ‌ عزيزم ، من خودم بايد مشكلمو حل كنم ،‌ هيچ خريم نمي تونه كمكم كنه

من اين راه و انتخاب كردم و بايد تا تهش برم

  ـ اگه بدوني چه قدر عجيب ـ‌ اين روزا*

پياده قدم زدن...اونم آخر ـ‌ شب...اونم كنار ـ‌ باغ ـ ملك آباد

بدون ـ‌ اين كه متوجه آدماي ـ‌ اطرافت بشي و به تخمتم حساب نكني چي دارن راجع بهت مي گن

ســ يـ گـ ا ر تو درمياري و شروع به دود كردن ـ‌ اون و زندگيت مي كني

بعدشم به اين فكر مي كني آخرش همون مي شه كه مي خواي يا نه؟؟؟؟

حسرت ـ اشتباهي كه مي سوزاندم

حسرت ـ اين كه اگه مي دانستم قرار است اين طور شود ، در آخرين لحظات مي بوسيدمش!

مي بوسيدمش ، تـــــــــــا طعمش را از ياد نبرم

...چه تلـــــــــــــــخ به اين جا كشاندم

دردهای آدمي كه تمومي نداره

از ساقي هيچ خبري ندارم

قرار بود تا آخر شهريور ...   بي خيال

كاش مي شد تف كرد به اين زندگي تخمي

كاش مي شد خودتو راحت كني

خوش به حال بهــــــــــــــــــــــــار كه رفت

...

ختم که نه!چون به احتمال ـ قوي دوباره كه بيام اسمشو عوض مي كنم ولــــــــــي قول مي دم تغييرش ندم( روي ـ قول هاي ـ من زياد نمي شه حساب باز كرد)

ـ کاش ما هم مث ِ بهــــــــــــــــــــار دوستاني داشته باشيم كه بعد از مرگمان به يادمان ، وبلاگمان را آپ كنند...قبطه(درست نوشتم؟) خوردن هم دارد!

ـ مدتي كمرنگ خواهم شد!
شايد دوستاني باشند كه دستي هم به وبلاگ ـ ما بكشند./

ـ هميشه دوست داشتم با دوستان ـ وبلاگ نويسم يه گپ ـ خودماني داشته باشم:

*يكي از روشن ترين دوستان ـ وبلاگ نويسم بهـــــــــــــــــــــار بود كه او هم خامــــــــــــــــ وش شد!!

 از وبلاگ ـ بهــــــــــــار شروع مي كنم..ساقي ـ عزيزم از اين كه ياد ـ بهار را براي ـ هميشه نگه مي داري ، خوشحالم!!

حرفهايم را با ساقي زده ام ، نيازي نمي بينم اين جا بيانشان كنم.

* غريب نامه...دكتر سيد امين ـ احمدي پور

تازگي ها با وبلاگشان آشنا شده ام ، از طريق ـ شازده!
فقط مي توانم تحسينشان كنم ، همين!و بگويم عشق ـ پاكتان جاودان...

* من و ام اس...ويولت

مدتهاست كه وبلاگش را مي خوانم.مي خواهم اعترافي بكنم:

وبلاگم را به خاطر ـ ويولت ساختم ، دليلش بماند براي ـ خودم.. ولـــــــــــي براي ـ او ادامه ندادمش!

آهان!مي خواستم بگويم ويولت ـ عزيزم! آن تب ـ تند نخوابيده ، فقط كمي درجه اش كم شده!

* دختري با كفش هاي ـ قرمز...نـــــــــورا

نوراي ـ عزيزم ، هميشه از اين كه صادقانه و بي ريا مي نوشتي و هراسي نداشتي تحسينت مي كنم و خواهم كرد...

* شازده كوچولو...ز

سلام ر‌فيـــــــــق!

من خيلي بهت مديونم اااااااااا..در بدترين شرايط در كنارم بودي و آرامم كردي.

گمان مي كنم فقط تو بداني چرا كمرنگ مي شوم.بگذار بين خودمان بماند!!

راستي ، عروسشون نكني اااااااا :دي

ادامه دارد...

اوليش كه فرداي ـ شب ـ ۲۱ ام  ،براورده شد!

اگر فرض و بر اين بگيريم كه بقيش هم براورده مي شه...

دوميش تــــــــــــــا سال ـ ديگه./       حذف شد...

و سوميــــــــــــــــــش

وقتي براورده بشه مـــــــــن ديگه نيستم!!

شما شاهد باشين كه خدا زير ـ قولش نزنه!